سال نو میلادی را به همه انسانها، و بهویژه به هموطنان مسیحیام تبریک میگویم؛
به آنان که سالهاست بیهیاهو، بیادعا و با عشق به ایران، در همه لحظههای تلخ و شیرین این سرزمین، دوشادوش دیگر ایرانیان زیستهاند، رنج کشیدهاند و امید ساختهاند.
میلاد مسیح، میلاد صلح است؛ صلحی که تنها یک واژه مقدس نیست، بلکه مرهمی است برای زخمهای انسان.
آغاز سال نو با تولد پیامبری که زبانش محبت بود و پیامش آشتی، ما را به یاد مسئولیتی مشترک میاندازد: دیدن رنج انسانها، پیش از هر مرزبندی و تفاوت.
امید دارم سالی که با نام مسیحِ پیامآور صلح آغاز میشود، سالی باشد که جنگافروزان جهانی در مسیر روح اخلاقی مسیح قرار گیرند و اجازه دهند صلح و ارامش در دنیا جاری شود.
و در ایران نیز سالی باشد برای مهربانتر بودن با یکدیگر، سالی برای ترمیم پیوندهای گسسته و فرصتی دوباره برای باور به اینکه ایران با هر آیین، هر باور و هر روایت خانه همه ماست.
امسال، در روزهایی که ایران با رنجهای تحمیلی فراوان دستوپنجه نرم میکند و دلهای بسیاری خستهاند، آرزوی صلح فقط یک آرزو نیست؛ یک ضرورت انسانی است.
صلح یعنی کاستن از دردها، یعنی شنیدن صدای دیگری، یعنی بازگرداندن امید به زندگی روزمره مردمی که سزاوار آرامشاند.
سال نو میلادی مبارک
باشد که صلح، از دلها آغاز شود و به زندگی مردم راه پیدا کند.
🔸ویدیو: در کنار هموطنان مسیحی در بازدید از باشگاه آرارات
