«باهم برای صلح و همزیستی»
صلح؛ فرایندی است که در بستر آن، امکان گفت‌وگو، احترام متقابل، مشارکت، عدالت، اعتماد و همزیستی مسالمت‌آمیز میان انسان‌ها و گروه‌های اجتماعی فراهم می‌شود. از این منظر، صلح نه یک وضعیت ایستا، بلکه فرایندی مستمر و نیازمند مشارکت و مسئولیت‌پذیری جمعی است.
ساختن و تقویت فرهنگ صلح، تنها مسئولیت دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی یا نهادهای تخصصی نیست. شهروندان، خانواده‌ها، نهادهای آموزشی و فرهنگی اعم از مدرسه، دانشگاه، انجمن ها،رسانه‌ها، هنرمندان و تمامی کنشگران اجتماعی هر یک در شکل‌دهی کیفیت روابط اجتماعی و فضای ارتباطی جامعه نقش دارند. گفتار، نوشتار، رفتار و شیوه مواجهه ما با دیگران، می‌تواند به تقویت گفت‌وگو و اعتماد منجر شود یا برعکس، زمینه سوءتفاهم، تعارض و خشونت را فراهم کند.
از این منظر، ارتباطات یکی از عرصه‌های بنیادین شکل‌گیری، بازتولید و گسترش فرهنگ صلح است.
ارتباط مؤثر، امکان شنیدن و فهم متقابل را فراهم می‌کند.گفت‌وگو، تفاوت‌ها را به رسمیت می‌شناسد؛ و ارتباط مسئولانه می‌تواند از تبدیل اختلاف نظر به تعارض و خشونت جلوگیری کند.
در روز جهانی صلح، گروه ارتباطات صلح انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات بر اهمیت گفت‌وگو، شنیدن، همدلی، احترام به کرامت انسانی، پذیرش تفاوت‌ها و مسئولیت‌پذیری در ارتباط تأکید کرده و بر این باور است که فرهنگ صلح از مناسبات روزمره و از کیفیت ارتباط میان انسان‌ها آغاز می‌شود.
از همین رو، گروه ارتباطات صلح با شعار« باهم برای صلح و همزیستی » بر اهمیت اعتماد اجتماعی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم سرمایه اجتماعی تأکید دارد.
ایجاد گفتمان صلح نیازمند شناخت و تحلیل مطالعات علمیِ و نظریه پردازی در زمینه شکل‌گیری خشونت، منازعه، سوءتفاهم و بی‌اعتمادی در جامعه است. از این رو، مطالعه تجربه و برداشت گروه‌های مختلف اجتماعی، به‌ویژه نسل‌های جوان، و مطالعه ابعاد فرهنگی و ارتباطی منازعه، می‌تواند به شناخت دقیق‌تر مسائل و طراحی راهکارهای مؤثر برای پیشگیری و کاهش خشونت کمک کند.
گروه ارتباطات صلح انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، در چارچوب مأموریت علمی و فرهنگی خود، توسعه آموزش و پژوهش در حوزه فرهنگ و ارتباطات صلح، با برگزاری نشست‌ها، سمینارها، همایش‌ها و کارگاه‌های آموزشی، نقد و مطالعه و تحلیل مسائل مرتبط با صلح و خشونت، همکاری با نهادهای علمی و صلح‌طلب، توجه به مناسبت‌های جهانی مرتبط با صلح و بازخوانی آنها در زمینه اجتماعی و فرهنگی ایران را دنبال خواهد کرد. همچنین بر نقش هنر، ادبیات، موسیقی، رسانه، آموزش، محیط زیست، ورزش، گردشگری و دیگر عرصه‌ها چون تولید محصولات فرهنگی در شکل‌دهی به نگرش‌ها و رفتارهای صلح‌آمیز تأکید دارد و آنها را بخشی از ظرفیت‌های جامعه برای گسترش فرهنگ صلح می‌داند.
یادمان باشد که صلح، از احترام به انسان آغاز می‌شود، با گفت‌وگو تداوم می‌یابد، با اعتماد اجتماعی استحکام یافته و در همزیستی و همکاری معنا می‌یابد.
